Een verschroeiend einde.

Stof: check

fournituren: check

patroon: check

druf: check

nadenken: niet gedaan…

 

 

En toen kwam het einde in zicht.  Het punt waar ik niet meer moest nadenken.  Het verschroeiende einde…

 

 

Wilt u het nog van dichterbij zien?

 

 

Echt waar!  Dit deed HEEL VEEL pijn!

 

Wat denken jullie:  Zou ik hier iets instrijken of zou dit zichtbaar worden langs buiten?

 

*

20 gedachtes over “Een verschroeiend einde.

  1. Aaaaaaaaaaaaaaaaaah, help…. oooh, ik voel de pijn tot hier……….. mijn deelnemen!!!!
    Melchior zijn broek (cfr het verhaal van de stoof) is nooit ‘donkerder’ geworden langs de buitenkant, maar de stof was wel erg broos geworden.

  2. Zeg, zeg!!! Niet panikeren. Dit kan alleen maar tot meer creativiteit leiden. Mocht je het aan de buitenzijde zien doe er dan een mooie applicatie over. Een soort madelief in de fuchsiatint omrand en de bloem tot sur ton….bijvoorbeeld. Tot de mogelijkheden behoort ook een smili?
    (allez nu weet ik niet meer hoe je dat schrijft,hm) skippy

  3. O jee … ik ben het ook al tegen gekomen. Volgens mij kwam dit er niet door aan de buitenkant. Aan de binnenkant zou je eventueel met een scheermesje er lichtjes over kunnen strijken en zo het verschroeide ‘wegsnijden’ … Hangt er natuurlijk wel vanaf hoe dik de stof is … Of licht voeringjasje erin naaien ???
    En voor ik het vergeet : echt een prachtjasje !!

  4. Och… Ik voel met je mee.
    Ik zou een applicatie maken en deze zo vaststikken dat je aan de andere kant (in dit geval de buitenkant van het jasje) de vorm van de applicatie ziet, -bijvoorbeeld een hart- en dan extra stiklijnen maken, vrij borduren met de naaimachine zeg maar. Of met de hand vastzetten en een dik wollen draad gebruiken kan ook..
    Sterkte, ’t is een prachtig jasje…

  5. O nee! Dan ben je net aan het einde van het naaien en dan gebeurt dit. Vreselijk! Maar er is een geschikte oplossing, dat kan niet anders. Erop strijken zou ik niet meer doen, maar zo’n voeringsjasje lijkt mij inderdaad geen slecht plan. Of enkel een ‘voeringsrugje’ is al genoeg eigenlijk hé. Misschien dan wel met de hand aannaaien in een onzichtbare steek?

  6. Hahahahaha, ik leef enorm mee met het drama (ik was aanwezig toen het zich voordeed en voel nog steeds de pijn…) maar de reactie van de zuster van is zo hilarisch dat ik niet anders kan dan lachen. Toegegeven, zo’n mooi jasje permanent aanhouden is een eer!!! Volgens mij is dat de beste oplossing😉

  7. oh nee!! ik vind het ook echt vreselijk, maar zou net zoals jo ook opteren voor een voering… maar desalniettemin is het een prachtig jasje, zo sober en toch ook zo speciaal! mooi

  8. Wat balen zeg! Ik zat bij het bekijken van jouw eerste foto`s het jasje te bewonderen en dan krijg ik die laatste twee foto’s onder ogen te zien! Ik voel echt met je mee! Ik sluit me aan bij de vorige tipgeefsters, zoals een applicatie erop stikken, een mooi voeringsjasje erin….en die opmerking van zuster van….hahahaha…
    Je bent super creatief, dus moet het helemaal goed komen met het jasje! Laat je het ons wel even weten wat je uiteindelijk hebt gedaan om die vlek weg te krijgen??

  9. Pingback: Het jurkje dat op de brandstapel wilde eindigen. « deZusjes

  10. Pingback: Gestrikt. « deZusjes

Laat hier een berichtje achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s